อดีตนักเรียนเตรียมทหาร เล่าประสบการณ์ตรง ชี้สถาบันต้องมี ‘ธำรงวินัย’

Home / ข่าวสังคมออนไลน์ / อดีตนักเรียนเตรียมทหาร เล่าประสบการณ์ตรง ชี้สถาบันต้องมี ‘ธำรงวินัย’
นิเวศน์ บุตรศรี, โรงเรียนเตรียมทหาร, น้องเมย, ข่าวสดวันนี้
อดีตนักเรียนเตรียมทหาร โพสต์วอนอย่าโยงสถาบัน ปม น้องเมย เสียชีวิต ชี้จำเป็นต้องมีการ ‘ธำรงวินัย’ ฝึกสภาพร่างกาย จิตใจ เสริมสร้างความรักและสามัคคี 

วันนี้ (24 พ.ย. 60) ผู้ใช้เฟซบุ๊ก ‘Niwech Bootrasri‘ ได้มีการโพสต์ข้อความไว้อย่างน่าสนใจ เกี่ยวกับชีวิตการเรียนในโรงเรียนเตรียมทหาร จนถึงการลงโทษทางวินัยหากมีการกระทำผิด หลังจากในขณะนี้ได้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับสาเหตุของการเสียชีวิตของน้องเมย นายภคพงศ์ ตัญกาญจน์  นักเรียนเตรียมทหารชั้นปีที่ 1 ก่อนที่หลายฝ่ายจะออกมาเรียกร้องให้มีการปฏิรูปโรงเรียนเตรียมทหาร และยกเลิกการลงโทษทางวินัยดังกล่าว โดยระบุว่า

Good morning Thailand 21 – เป็นครั้งแรกของ Good morning Thailand ถูกปล่อยเรื่องออกมาติดๆ กัน แถมเป็นเรื่องที่ต่อเนื่องกันอีก เรื่องที่ผมจะเขียนวันนี้คือเรื่อง ‘โรงเรียนเตรียมทหาร’  สถาบันที่เป็นที่รักยิ่งแห่งหนึ่งของผม

ก่อนอื่นต้องขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งกับครอบครัวของนักเรียนเตรียมทหารที่เสียชีวิตในเหตุการณ์ครั้งนี้ การเสียชีวิตของน้องไม่สูญเปล่านะครับ ทิ้งอะไร ต่อมิอะไรให้คนรุ่นหลังๆ ต้องเอามาคิด เอามาปรับปรุงองค์กรให้ดีขึ้นหลายอย่าง

แล้วผมก็เข้าใจความรู้สึกของคนที่เป็นพ่อเป็นแม่ที่สูญเสียลูกที่เป็นความหวังของครอบครัวไปเป็นอย่างดีครับ ผมเคยอยู่กับการสูญเสียมามากพอสมควร กลืนน้ำตามาหลายครั้งกับการสูญเสียคนที่เรารัก คนที่เราปกครอง เรื่องนี้ที่จริงมาพิจารณากันให้ดีแล้ว มีประเด็นอยู่ 2 ประเด็นครับ ประเด็นแรกคือประเด็นการเสียชีวิตของน้องนักเรียนเตรียมทหารชั้นปีที่ 1 ประเด็นที่ 2 คือ เรื่องการพิสูจน์ศพน้องเขา ทั้ง 2 เรื่องเป็นคนละเรื่องเดียวกันครับ

ผมพูดแค่ประเด็นแรกครับ เพราะเกี่ยวข้องกับโรงเรียนเตรียมทหาร ส่วนประเด็นหลังผมไม่มีความรู้เลยแม้แต่น้อย……ไม่ขอพูด ก่อนอื่นที่ผมเรียกเด็กอายุ 17 ว่าน้องนี่ไม่ต้องแปลกใจนะ ถึงอายุจะต่างกันถึง 44 -45 ปี ก็ตาม แต่สำหรับเตรียมทหารแล้ว เราคือพี่คือน้องกันตลอดกาล……… ต่างกัน 100ปี นักเรียนเตรียมทหารก็ยังเป็นพี่เป็นน้องกัน

คำว่า “ตลอดกาล”ก็คือ “ตลอดมาและตลอดไป”นะครับ

บ้างครั้งก็อดสับสนไม่ได้นะ ผมสับสนว่านายทหารนายหรือตำรวจที่มีลูกเป็นนักเรียนเตรียมทหาร เขาจะเรียกกันยังไง พ่อกับลูก พี่กับน้อง พ่อกับน้อง หรือน้องกับพ่อ……

ผมตั้งใจและติดตามเรื่องที่น้องเสียชีวิตพอสมควร ยิ่งติดตามยิ่งอึดอัด สับสน บ้างครั้งถึงกับรำคาญ หงุดหงิด………… อะไรเหรอครับหงุดหงิด รำคาญ…… ก็แต่ละคนที่ออกมาพูดนั่นแหละ พูดกันไปจนเลอะเทอะ เกินขอบเขตของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

จากเรื่องของบุคคล กลายเป็นเรื่องสถาบันไปแล้ว

คนที่มีหน้าที่ ที่ควรจะพูดบางคนก็เงียบซะงั้น ที่ออกมาพูดก็ดันพูดซะเรื่อยเปื่อย เลอะเทอะไปกันใหญ่ สรุปแล้วไม่ใช้ปากที่เขาเจอะมาให้พูดในสิ่งที่จะเป็นประโยชน์กันเลยนั้นยังไม่เท่าพวกรู้มากรู้ไม่จริงออกมาพูด ออกมาวิเคราะห์ วิจารณ์ พวกนี้ทำให้ประชาชนที่ติดตามข่าวสารเรื่องนี้ สับสนไปกันมากขึ้น

มันก็เกิดจากสื่อนี่แหละ แต่ผมไม่ตำหนิสื่อนะ เพราะมันคืออาชีพของท่าน ในเมื่อหาคนที่รู้จริงมาออกรายการไม่ได้ ก็พึ่งพวกหมอ พวกนักวิชาการ นักวิเคราะห์ นักอะไรต่อมิอะไรมาพูดในรายการของตน ก็ทราบนะว่า มันเป็นช่องทางหากินของท่าน บางสำนักเอาไปเป็นคำถามว่าระบบซ่อมในโรงเรียนเตรียมทหารนั้น จำเป็นหรือไม่……

ได้ฟัง ได้อ่านแล้วรู้สึกสลดใจกับสิ่งที่ได้ยินได้เห็นครับ แต่ละคนที่ออกมาแสดงความคิดเห็น ผมว่าบางคนยังไม่เคยสัมผัสโรงเรียนเตรียมทหารแม้แต่จะย่างก้าวเข้าไปเสียด้วยซ้ำ ไม่เคยสัมผัสจิตใจ ความรู้สึก ของคนที่อยู่รั้วจักรดาวหรือเคยอยู่ในสถาบันแห่งนี้ แต่กลับเอามาพูดกันมากมายเป็นเรื่องเป็นราว โชว์กึ๋นตัวเอง…

บางคนก็เป็นนักวิเคราะห์ บ้างก็ทำโรงเรียนกวดวิชา บ้างก็เป็นหมอ พวกนี้ผมดูจากหน้าตา อายุแล้วน่าจะเพิ่งออกจากไข่มาได้ไม่นานมานี่เอง แต่รู้ไปหมด…………… จะต้องทำอย่างโน้น จะต้องเลิกระบบนี้ จะต้องใช้ระบบนั้น ……ตัดสินใจเรื่องที่ตัวเองแค่ได้ยินมา ไม่ได้สัมผัส หรือเพียงสัมผัสแค่เพียงผิวเผินมาเท่านั้น พูดไปพูดมา จากข้อผิดพลาดของบุคคล กลายเป็นความไม่ดีของสถาบันไปซะแล้ว

โรงเรียนเตรียมทหารมีมานานแล้วนะ สร้างวีรบุรุษในสนามรบมามากมาย รุ่นที่ 1 ก็ปี 2501 โน้น คนที่ออกมาพูดถึงโรงเรียนเตรียมทหารยังเป็นวุ้นอยู่เลย เตรียมทหารได้ปรับปรุงหลักสูตรมาหลายครั้งตามยุคสมัย บางรุ่นก็เรียน 1 ปี บางรุ่นก็ 2 ปี แต่เดี๋ยวเรียน 3 ปี

เข้าใหม่ ปี 1 ต่อมาก็ปี 2 รุ่นพี่ที่สุดก็ปี 3 พวกนี้พี่ใหญ่ที่สุด เป็นพี่เบิ้ม มีบางคนที่ได้รับการคัดเลือกและแต่งตั้งให้เป็น “นักเรียนบังคับบัญชา” หัวหน้าหมวด หัวหน้ากองร้อย หัวหน้ากองพัน และหัวหน้านักเรียน พวกหัวหน้าเหล่านี้มีหน้าที่ช่วยนายทหารปกครองในการบังคับบัญชา ดูแลนักเรียนในหน่วยของตัวเอง ซึ่งก็คือนักเรียนชั้นปีที่ 1 ปีที่ 2 และปีที่ 3 คนอื่นๆ ไปตามลำดับชั้น ง่ายๆ คือปกครองชาวบ้านว่างั้น

ดูแลความเป็นอยู่เบื้องต้นของน้องๆ ดูและระเบียบวินัยของนักเรียนชั้นต่ำกว่า ทำโทษได้ด้วยนะครับ ถ้าเจอผู้กระทำผิด ซึ่งก็เฉพาะนักเรียนชั้นต่ำกว่านะ ขื่นไปทำโทษนักเรียนชั้นเดียวกัน เพื่อนกัน เดี๋ยวก็คงหนีไม่พ้นโดนตีแมว……

การโดนทำโทษ หรือปกติเรามักจะเรียกกันว่า “โดนแดก” อันนี้ไม่หยาบนะ ใช้กันมานานนมแล้ว โดนแดกคือโดนทำโทษ ยึดพื้น สก๊อตจัมป์ ปั๊มพื้น ลุกนั่ง พุ่งหลัง แบกโลก มากหมายหลายลากท่าทาง อันนี้ปกติครับ ไม่แปลกอะไร เมื่อทำผิดก็ต้องถูกทำโทษ การทำโทษถือเป็นเรื่องของการเสริมสร้างร่างกายและความอดทน ตลอดจนบุคลิกลักษณะทหาร ส่วนการซ่อมนั้นจริงๆ แล้วมันไม่ควรถือว่าเป็นการทำโทษ

แต่เดี๋ยวนี้บางคนเอาไปปะปนกับการทำโทษเสียแล้ว ที่จริงซ่อมจะทำเมื่อมีเรื่องราวที่ต้องทำโทษหนักๆ เช่น ผิดซ้ำซาก ไม่เชื่อฟังรุ่นพี่ ขาดวินัย กระด้างกระเดื่อง ทำโทษธรรมดาจะไม่สาสมกับความผิด เป็นการปรับปรุงวินัย เดี๋ยวนี้เขาเรียก “ธำรงวินัย” ศัพท์ใหม่นะ ทหารแก่อย่างผมก็เพิ่งเคยได้ยิน

เปรียบเสมือนเครื่องยนต์ ก็คงต้องมีการตรวจเช็คตรงไหนไม่ดีก็แก้ไข การแก้ไข ปรนนิบัติบำรุงคือการทำโทษ แต่เมื่อเครื่องยนต์เสียก็ต้องซ่อม…… ซ่อมมาจากซ่อมวินัย วินัยเสีย วินัยไม่ดี… ต้องซ่อม ทหารอยู่กันด้วยวินัย ไม่ใช่อยู่ดีๆ ไม่ชอบหน้ากัน ก็เรียกมาแดก มาซ่อมนะครับ นักเรียนทหาร ไม่ใช่นักเรียนช่างกล แค่ไม่ชอบหน้ากันก็ตีกันแล้ว

มันต้องมีเหตุผลในการที่จะซ่อมกัน ส่วนมากก็เรื่องไม่ทำตามระเบียบ หรือกฎเกณฑ์ หรือการสั่งการของรุ่นพี่นั่นแหละ ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องหนักๆ น้องบ้างคนก็กวนอารมณ์นะครับ ถือว่ารุ่นพี่ไม่มีหน้าที่ปกครองก็เลยไม่เกรงใจ แถมกวนซะอีก อายุไม่ต่างกันมาก ร่างกายก็ไม่ต่างกัน จะต้องไปเกรงอะไร ก็เลยโดนครับ พูดให้เข้าใจง่ายๆ เป็นสมการคณิตศาสตร์ คือ การโดนทำโทษ = โดนแดก การซ่อม = โดนแดก โดนแดก โดนแดก โดนแดก โดนแดก โดนแดก หรือเท่ากับโดนแดกยกกำลังเท่าไรก็แล้วแต่ครับ

ที่ผมพูดเรื่องนี้นั้นผมแค่มีประสบการณ์เคยเป็นนักเรียนปกครอง เป็นนักเรียนหัวหน้ากองพันสมัยที่เรียนครับ ถึงผมจะถูกน้องๆ เตรียมทหารรุ่น 19 กล่าวหาและเรียกผมเป็น “หมู” แต่ก็หมูป่าเขี้ยวตันครับ หมูป่าใจดี หมูคือ ไม่มีพิษสง ไม่เป็นภัยครับ……… เข้าใกล้ได้ ไม่กัด

การซ่อมและการทำโทษในระบบของนักเรียนทหารนั้นมีการแบ่งนะครับ แบ่งเป็นทำโทษเดี่ยว ซ่อมเดี่ยวเป็นรายบุคคล กับทำโทษรวม ซ่อมรวม ทั้งหมดกอดคอกัน…สลับเข่า 50 ครั้ง เริ่มทำ กอดคอกัน!!!…ลุกนั่ง 200…เริ่มทำ อะไรทำนองนี้แหละ ที่เคยผ่านๆ มาผมไม่เคยเห็นกอดคอกันยึดพื้น หรือกอดคอกันพุ่งหลังนะ ไม่รู้ว่ารุ่นหลังๆ เขาทำกันได้รึยัง สมัยผมยังทำกันไม่ได้นะครับ

จุดประสงค์ของการทำโทษรวมคือ ต้องการให้เกิดความรัก ความสามัคคีต่อกัน ส่วนเพราะอะไรไม่ต้องไปสนใจมาก… แค่เสียงผายลมก็ทำโทษรวมได้แล้ว อย่ามาเอาเหตุผล เอาสิทธิมนุษยชนอะไรมากมายในเขตทหาร เพราะมันเป็นเรื่องของการฝึก การที่ได้เหนื่อยรวมกัน ได้รับผิดชอบร่วมกัน แล้วจะรักกัน ……… อันนี้เรื่องจริงนะ

ใครอู้ซักคนหนึ่ง คนอื่นก็จะต้องรับภาระเพิ่มครับ แล้วใครจะอู้ ส่วนถ้าใครไม่ไหวเราก็ต้องประคองทำกันไป ไม่ทิ้งกัน

เราฝึกร่างกาย ฝึกจิตใจ คนที่จะจบไปเป็นบุคลากรที่ดีของโรงเรียนนายร้อย โรงเรียนนายเรือ โรงเรียนนายเรืออากาศ และโรงเรียนนายร้อยตำรวจได้ ต้องผ่านกันทุกคน

อยู่ชั้นปีที่ 1 ก็ต้องโดนชั้นปี 2 ชั้นปี 3 แดก อยู่ชั้นปี 2 ก็โดนชั้นปี 3 แดก………… แต่พวกนี้ก็ไป แดกชั้นปี 1 ได้ พวกชั้นปีที่ 3 ก็แดกได้ทั้งชั้นปี 1 และชั้นปี 2 ……แต่ก็ไม่ได้รอดจากการโดนแดกนะครับ ยังโดนนายทหารปกครองแดกได้อีกระบบนี้เราใช้กันจนเป็นนักเรียนเหล่าก็ยังใช้กันอยู่ เป็นระบบปกครองกันเอง พี่ปกครองน้อง เรียกระบบ Seniority

ปกตินักเตรียมเรียนทหาร หรือนักเรียนเหล่าเขาซ่อมกันเขาไม่แตะต่อย ถีบกระทืบนะครับ ไม่ตี ไม่ตบด้วย เอากันด้วยท่าทางที่ใช้กันนั่นแหละ พุ่งหลังแบกโลก เดินช้าง เดินมด ปั่นจิ้งหรีด แค่นี้ก็ได้อ๊วกกันแล้วครับ

ที่ผมพูดมาอาจจะเกินไปเยอะนะครับ แต่ผมและทุกคนที่ผ่านที่นี่มา โดนกันมาแล้วถ้วนหน้าครับ โดนซ่อมหนักเบา มากน้อยแล้วแต่กริยาตอบโต้ของคน ที่โดนซ่อมเสียเป็นส่วนใหญ่ บางที่ปฏิกริยาโต้ตอบที่ผู้โดนซ่อมแสดงออกก็ทำให้ซ่อมเล็กกลายเป็นซ่อมใหญ่ไปได้เหมือนกัน ถ้าดื้อ อู้ กระด้างกระเดื่อง จากชุดเล็ก ก็กลายเป็นโดนชุดใหญ่

สมัยผมเป็นนักเรียนผมก็โดนครับ โดนทั้งเดี่ยว ทั้งซ่อมหมู่ ซ่อมรวมแต่ผมไม่ถึงกับสลบ จึงไม่โดนควักสมองออกไปเหมือนรุ่นพี่บางคนที่ไม่มีสมองอยู่เดี๋ยวนี้ครับ ผมรู้วิธีเอาตัวรอด น้องๆ จดเลยนะปกติไม่บอกใคร นั่นคือ…เราต้องรู้วิธีทำให้รุ่นพี่ที่ซ่อมเรามีความสุข

ง่ายๆ คือทำตามแต่โดยดี อย่าขัดใจ อย่าแสดงอาการไม่พอใจที่โดนแดก ทำเสมือนว่ามีความสุขและขอบคุณที่พี่มาแดกผม มาซ่อมผม………แบบว่าผมอยากจะกราบที่กลางอก ที่พี่กรุณามาแดกผม…… แค่นี้ แป็บเดียวพี่เขาก็เลิกครับ แถมซื้อขนมให้กินอีกด้วย พี่ที่ชอบแดกบางคน พอเจอหน้า ผมวิ่งเข้าใส่แกเลยครับ วิ่งให้แกแดกเลย แดกผมไปแกก็ขำไป แดกเสร็จผมก็ขอลูกอม ยาดม ยาหม่องแกบ้าง ทำท่าจะเป็นลม บ่อยๆ เข้า แค่เห็นผมแต่ไกลแกยิ้มแล้ว เดินหนีผมเสียอีก

ทุกวันนี้ผมไม่เคยคิดโกรธคิดเคืองรุ่นพี่ๆ ที่แดกผม แม้แต่พี่กุญแจปลาผีที่แกชอบเอาพวงกุญแจรูปปลาหนักๆ มาตีหว่างผมบ่อยๆ ผมก็ไม่โกรธ ผมเชื่อว่า “ไม่มีรุ่นพี่คนไหนที่คิดจะแดกน้องให้ถึงตาย” แต่ที่โดนหนักๆ ไม่ได้เกิดจากความผิดที่น้องทำ ไม่ได้เกิดจากสาเหตุที่โดนแดก…………แล้วเกิดจากอะไร

จะถูกแดกมาก-น้อยมันขึ้นอยู่ที่ปฏิกิริยาของน้องในช่วงโดนแดกครับ ส่วนที่ถึงกับเสียชีวิตนั้น ผมว่าน่าจะเกิดจากผลกระทบหลังจากที่โดนซ่อมโดนทำโทษมากกว่า โรคบางโรคที่ซ่อนอยู่ในตัวเรา อาการบาดเจ็บที่เกิดจากท่าทางที่โดนกระทำ มันมีผล คนแข็งแรงไม่ได้หมายความว่าไม่เป็นอะไรนะครับ เจอบ่อยไป ประเภท Strong but not Endurance แข็งแรงแต่ไม่อึดครับ เพื่อนผมดึงข้อ 50 ยึดพื้น 120 ซิทอัพ 200 ใน 2 นาที มันยังวูบเลย ความดันมันผิดปกติ

ผมไม่ได้เข้าข้างใครนะครับ ขอให้คนรู้จริง เอาแต่เรื่องจริงมาพูดกัน แล้วแก้ไข ปรับปรุงให้ดีขึ้น อย่าให้เกิดเรื่องแบบนี้ซ้ำซากครับ มันเป็นเรื่องของบุคคลก็จริง แต่ถ้าไม่ได้รับการแก้ไข มันก็ลามไปถึงสถาบันได้นะ ช่วยกันรักษาเกียรติยศศักดิ์ศรีของจักรดาว ของโรงเรียนเตรียมทหารกันเอาไว้ให้ดีนะครับ อย่าลืมว่าพวกเรายังมีระบบอีกระบบหนึ่งที่เราถือมั่นกันมาอย่างเคร่งครัดและยาวนาน นั่นคือ ระบบเกียรติศักดิ์…… Honor System

จาก วิกิฯ An honor system or honesty system is a philosophical way of running a variety of endeavors based on trust, honor, and honesty. เป็นหลักปรัชญาในการขับเคลื่อน “ความพยายามทั้งหลายทั้งปวง” บนพื้นฐานของ ความเชื่อใจ ไว้วางใจ ความรักในเกียรติ และ ความซื่อสัตย์ เที่ยงธรรม………

แล้วก็สำหรับคนที่ไม่รู้จริง ไม่เคยสัมผัสกับสถาบันแห่งนี้ ผมขอให้เบาๆ กันลงหน่อยนะครับ โรงเรียนเตรียมทหารสร้างคนที่ตายเพื่อประเทศชาติมาแล้วมากมายครับ…… สวัสดีครับ

ข้อมูลข่าว/ภาพ จาก Niwech Bootrasri